f*ck!n6 $h!T…♥


july 20,’09

walking from suking computer shop..nag-iisip isip at talagang nalilito sa sarili…di namamalayang napapansin na pala nila ang mga kinikilos ko..

ai: ok ka lang??bat ang tahimik mo??

me: hindi ko alam..T_ T

ai: parang wala pero parang meron??

me: parang..

me: alam kong meron pero ayokong tanggapin..

ai: (?_?)

me:  . . . . .

me: alam mo na ba nangyari nung wed??

ai: oh,kala ko ba mag-uusap kau??anong nangyari??

me: tanong muh na lang kay daddy..

after a few moment,nasa loob na kami ng academic building..

ai: gusto mo  awayin natin cla??

me: *smile*

ai: pinapabayaan ka ba ng mommy moh?(siya yung mommy ko)

me: ewan ko..

me and ai: alam naman natin…

ai:*stops*

me: alam ko namang dati pa friends lang talaga ang aries at tulad natin db?

ai: oo nga..

me: pero..

ai:. ..?_?

me:  pero..hidi lang ako makapaniwala na…na umalis siya kung kailan mas kailangan ko siya..kung kailan mas mahal ko na siya…

letse!!!!fUck!n6 bULL$h!t!!!ano ba nangyayari sakin??

tanggap ko na lahat..tanggap ko na mangyayari toh bago pa mangyari lahat ng toh..nahanda ko na sarili ko matagal na..

*****

to make the long story short..ganito yun..

si tweet2..ang taong matagal ko ng tinititigan at tinago sa imahinasyon ko,nagkatotoo..i mean,natupad yung mga sinasabi ng mga tao sa paligid ko..

sabi ni mel dati may laban daw ako para maging gf niya..(na hindi ko binalak o pinangarap sa kahit na sinong lalaki dahil alam kong hindi pa panahon,o hindi talaga mangyayari..)..sagot ko naman IMPOSIBLE!!<sabay ngiti>..

sabi din ni daddy..panu kung isang araw ganun din pala nararamdaman niya sau??at isang malaking IMPOSIBLE!!! din ang sagot ko..<sabay ngiti ulit>

nakalimutan ko,mga anghel nga pla tong mga to..sigurado magdidilang anghel sila..

malaking karma nga,,sinabi ko na sa ibang post ko..

march 21, dapat unang usap namin..magaling magbiro yung destiny,hindi kami nagkita..isang malaking room na nga lang yung parehong kinarorooonan namin di pa kami nagkita??di ba??lupet…nataon pang babagsak na talaga luha ko dahil may nakita akong malagim na bangunngot bgo ako makapunta sa lugar na yun..sabi niya din sakin mahal niya daw ako..<sa fs>..

march 23,itinakdang araw na dapat mag-uusap kami..tinanghali ng gising..letse db?pinag-antay ako??!!..hindi ako pumapayag ng ginaganun ako..pero pinagbigyan ko siya nung hapon..kumbaga 2nd chance na niya yun..

in short,simula ng araw na yun..ayun na..expect the unexpected..

sinabi ko din sa kanya na mahal ko siya..<na nung araw na yun,yung totoo,hindi ako sure..>pero yun yung best thing to say..o palusot sa taong gusto mong hawakan sa kamay..

ewan ko..kumbaga nung mga panahon na yun..i’m playing “tag along”..hidi talong..tag…along…parang nakikisakay ka sa taong yun..ansama ko nuh??

ang sigurado kong mahal ko siya…simula nung march 29..mula nung pumunta kami sa bahay nila..at kinantahan niya ako gamit ang kanyang 9 inches…na gitara..*joke*..walang ganun..basta sa gitara..naisip ko,men,di nga toh nagbibiro..mahal nga niya ako..at natapos ang araw na andun ako,nasa likod ko siya..at nakapikit ako habang nasa loob ng braso niya,humihiling na sana huminto yung  mundo..T_T

kaso umepal na naman mga problema ko sa mundo,hindi marunong makisama..letse talaga..hindi man lang ako hinayaang lumigaya..waaarrrggghhh..

yun siguro kasalanan ko,sa kagustuhan kong masagip siya habang inaayos ang mga problema ko,napabayaan ko na siya..ayoko talagang madamay siya,,<dahil hindi naman talaga kami at ayokong namimerwisyo ng ibang tao>

pero kung kailan nakapag-isip isip ako na di ko agad maaayos lahat ng toh dahil una:wala siya sa tabi ko..pangalawa: may mga problema talagang hindi basta basta maso-solusyunan..db??dun ko gustong ayusin kahit konti..kahit yung sa pagitan lang naimng dalawa yung maayos ko..

at dun ko siya higit na kailangan..

dumating siya sa point ng buhay ko na talagang kailangan ko ng isang taong makakapitan..kung hindi siya dumating ng panahon na yun,wala na ako..honestly,wala na ako..

at ngayon,kung kailan parang nararamdaman ko na naman na bibigay na ako,saka natapos lahat ng magaganda kong panaginip..at unti-unti nang nabubuhay ang mga masasamang bangungot..

haizt…

oo,tanggap ko yun lahat..matagal ko nang pansin na ganun na nga,,nagbago na siya bago pa niya sabihin ang mga salitang yun..

kailan k0 ba huling nakita yung magic na yun sa mata niya??siguro nung apr 15  sa MOA..napakagandang araw..

pero hindi eh..may 4,dumalaw ako sa kanila dala-dala ang mga prutas para sa kanya<kala ko kasi may swine flu na siya eh,concern lang>..mejo affectionate pa nun eh…ayun!!cguro dahil sa pag-walk out ko nun..nabwisit na naman siya..ayaw pa naman niyang nagmumukha siyang tanga..ang bobo ko talaga…T_T..i hate myself..

simula nung araw na yun…hanggang sa enrolment..hanggang sa pasukan..wala na..unti-unti na siyang bumitaw..at wala akong magawa kundi bumitaw na rin..at panoorin siyang tumakbo palayo..habang ako,bumalik sa dati..sa isang sulok na pinagdapaan ko noon,,madilim,,malamig..nag-iisa..

at july 15,exactly 3 m onths pagtapos nung moa..tinapos na niya lahat..o pinilit kong linawin lahat..at sinabi niyang hindi na niya ako mahal…T_T

oo,tanggap ko lahat yun..alam kong mangyayari na lahat yun..oras lang ang inaabangan ko..mejo natagalan nga lang sa expectation ko..

pero hindi ako nagsisisi,ginawa ko lahat ng makakaya ko..hindi ko ksalanan ang lahat..hindi rin niya kasalanan..siguro may mga bagay na nagkamali ako,at talagang wala na..wala na akong nagawa..

hindi lang yun yung dahilan kung bakit ako naiiinis sa sarili ko ngayon..

i let my friends down..i let myself down…grabe,ang sensitive pa naman nila..<o talagang obvious na badtrip ako nun>..either way,i hate myself..hindi ko mapatawad sarili ko ng araw na yun,.naapektuhan sila sa mood ko..ayoko maging normal!!…

haizt..T_T

cguro hanggang doon na lang kaligayan ko..nakaw,panandalian..walang kasiguraduhan..

akala ko pa naman magiging masaya ako bago magunaw mundo ko..yun pala kahit sa mga huling sandali ko sa kinagisnan kong mundo,lungkot pa rin ang kasama ko..

at wala akong ibang magawa kundi isuot ang maskara ko at tumawa..kahit papano,nakakalimutan kong wala pala akong kwentang tao..

walang kwentang minamahal..

walang kwentang kaibigan..

walang kwentang anak..

walang kwentang kapatid..

walang kwenta..

walang kwenta..

 

. . . . . . . .

tanggapin ang lahat,.

idaan sa tawa..

hanggang sa huling sandali ng nagdudugong puso..

ngiti ang namumutawi sa ‘king mga labi..

haang tumutulo sang luha ng aking maga matang nagsasabing..

minahal ko siya..

minahal ko siya..

nahal ko pa rin siya….

* * * * * *

Advertisements

2 Comments (+add yours?)

  1. etnorb17
    Jul 23, 2009 @ 07:32:08

    hehe.. kaw tlga mehj…

    kung ayaw mung maging normal… abnormal k tlga… yan ang f4.. puro abnormal kya tau nagkakaintindihan eh… hehe…

    go lang talaga sa life…

    “practice makes perfect, but no one is perfect so why do we have to practice?? ”
    -ms. phathupats

    wag mung dibdibin huh? may likod ka pa… joke??!!

    hehe… ayan pinapatawa k lng… hehe…

    roar?!! sensia k n skin uh.. loko loko tlga ako… bsta magopen k lng skin or smin… waa!!! hehe… smile…
    ingats k lgi…

    muah…

    love yah girl…

    Like

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: